ആഷാഢം

നനഞ്ഞൊലിച്ച കൃഷ്ണ വർണ്ണമായിരുന്നു നിനക്കെന്നും 

. എന്നിൽ മരവിച്ചു പോയതും,  

ഉഷ്ണക്കാറ്റിൽ കരിയിലയായ് പറന്നു പോയതും 

വീണ്ടും തളിർക്കുകയാണ് നിന്നിലൂടെ. 

പശ്യന്തിയിൽ പടർന്നൊഴുകും ആദി താളത്തിൽ 

നീ വിരൽതൊട്ടുണർത്തുന്നു 

എന്നെയും ഈ മഹാ മൗനത്തെയും. 

നിനക്കൊപ്പം ഞാൻ അടർന്നു വീഴുന്നു, 

ഒഴുകിപ്പടരുന്നു, 

യുഗാന്തരങ്ങളായ് യോഗ നിദ്രയിലമർന്ന 

ഭൗമ കോശങ്ങളിൽ 

പുനർജ്ജനിയാകുന്നു.....